Wielki bój

32/45

Rozdział 30 — Najgroźniejszy wróg człowieka

“I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem, ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę”. 1 Mojżeszowa 3,5. Wyrok ogłoszony nad szatanem tuż po upadku człowieka był również proroctwem obejmującym wszystkie wieki dziejów ludzkości i zapowiadającym wielki bój, w którym mieli wziąć udział wszyscy ludzie żyjący w jakimkolwiek czasie na ziemi. WB 269.1

Bóg oświadcza: “Ustanowię nieprzyjaźń”. Ta nieprzyjaźń nie jest naturalna. Z chwilą przestąpienia boskiego prawa natura człowieka stała się grzeszną, czyniąc go przyjacielem, a nie wrogiem szatana. Dlatego też nie ma oczywistej nieprzyjaźni między człowiekiem a sprawcą grzechu, bowiem przez odstępstwo obydwaj stali się grzesznymi. Odstępca nigdy nie spocznie, dopóki nie pozyska współczucia i poparcia tych, których skłoni do pójścia w swoje ślady. Z tego powodu upadli aniołowie i grzeszni ludzie łączą się ze sobą w zgubnej przyjaźni. Gdyby Bóg nie przeszkodził temu, cały rodzaj ludzki zamiast żywić nieprzyjaźń do szatana, zjednoczyłby się z nim w buncie przeciwko Stwórcy. WB 269.2

Szatan skusił człowieka do popełnienia grzechu, podobnie jak skłonił aniołów do buntu, aby zapewnić sobie współpracowników w walce przeciwko niebu. Między nim a jego aniołami nie było żadnego rozdźwięku co do nienawiści żywionej przez nich do Chrystusa. Choć we wszystkich innych punktach istniała między nimi niezgoda, to jednak w przeciwstawieniu się autorytetowi Władzy wszechświata byli jednomyślni. Gdy szatan usłyszał, że zaistnieje nieprzyjaźń między nim a kobietą i między jego potomstwem a jej potomstwem, zrozumiał, że jego wysiłki zmierzające do zdeprawowania ludzkiej natury natrafią na przeszkodę, że człowiek w jakiś sposób będzie mógł przeciwstawić się jego sile. WB 269.3

Wrogość szatana do ludzi wzmogła się, ponieważ dzięki Chrystusowi stali się przedmiotem miłości i miłosierdzia Boga. Lucyfer chce pokrzyżować boski plan zbawienia człowieka i zhańbić Boga przez zniekształcenie i splugawienie dzieła Jego rąk, chce spowodować smutek w niebie, a ziemię napełnić nieszczęściem i spustoszeniem. Wszystko zło jest według niego rezultatem tego, że Bóg stworzył człowieka. WB 269.4

Łaska, którą Chrystus wszczepia w człowieka, rodzi nieprzyjaźń między nim a szatanem. Bez tej nawracającej łaski i odradzającej mocy człowiek byłby wiecznym niewolnikiem szatana — sługą, zawsze gotowym do wykonywania jego rozkazów. Ale ten nowy czynnik w człowieku wywołuj e walkę tam, gdzie przedtem był pokój. Moc, jakiej Chrystus udziela, czyni człowieka zdolnym stawiać opór tyranowi i uzurpatorowi. Ktokolwiek nienawidzi grzechu zamiast miłować go, ktokolwiek sprzeciwia się mu i zwycięża namiętności, które panowały nad nim, ten objawia działanie mocy pochodzącej z góry. WB 269.5

Antagonizm istniejący między duchem Chrystusa a duchem szatana uwidocznił się najwyraźniej w przyjęciu, jakie ludzkość zgotowała Zbawicielowi. Żydzi odrzucili Jezusa nie dlatego, że zjawił się na ziemi bez doczesnych bogactw, przepychu czy dostojeństwa. Widzieli, że posiada On moc, która przewyższała brak zewnętrznej okazałości. To czystość i świętość Chrystusa wywołały skierowaną przeciwko Niemu nienawiść niezbożnych. Jego pełne samozaparcia życie i bezgraniczne poświęcenie były ustawicznym wyrzutem dla dumnego i zmysłowego ludu. To właśnie postawa Jezusa wywołała nienawiść do Niego. Szatan i jego aniołowie złączyli się z ludźmi. Wszystkie odstępcze moce sprzysięgły się przeciwko Bojownikowi prawdy. WB 269.6

Wobec naśladowców Chrystusa szatan objawia tę samą nienawiść, jaką żywił względem ich Mistrza. Ktokolwiek dostrzega wstrętną naturę grzechu i przy pomocy sił z nieba odpiera pokusy, niechybnie wzbudza przeciwko sobie gniew szatana i jego poddanych. Nienawiść do zasad prawdy oraz oskarżanie i prześladowanie jej obrońców będą istniały tak długo, jak długo istnieć będzie grzech i grzesznicy. Naśladowcy Chrystusa i słudzy szatana nigdy nie mogą żyć w zgodzie: “Tak jest, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, prześladowanie znosić będą”. 2 Tymoteusza 3,12. Pomocnicy szatana ustawicznie pracują pod jego kierunkiem nad umocnieniem władzy swego pana i zbudowaniem jego królestwa w przeciwieństwie do królestwa Bożego. W tym celu usiłują zwieść naśladowców Chrystusa i odprowadzić ich od Boga. Podobnie jak ich przywódca fałszują i zniekształcają Pismo Święte, aby osiągnąć swój cel. Tak jak szatan usiłował rzucić potwarz na Boga, tak jego zwolennicy starają się oczernić lud Boży. Duch, który wydał Chrystusa na śmierć, pobudza niezbożnych do zniszczenia Jego naśladowców. Wszystko to przepowiedziane jest w pierwszym proroctwie: “I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem”. Nieprzyjaźń trwać będzie aż do końca historii naszej ziemi. WB 270.1

Szatan mobilizuje i rzuca do walki wszystkie swoje siły! Dlaczego jednak nie napotyka na większy opór? Dlaczego żołnierze Chrystusa są tacy ospali i obojętni? Dlatego, że posiadają tak małą łączność z Chrystusem, ponieważ brak im Jego Ducha. Grzech nie jest dla nich wstrętnym i obrzydliwym, tak jak był dla ich Mistrza. Nie sprzeciwiają się mu tak, jak to czynił Chrystus — z całą stanowczością. Nie zdają sobie sprawy ze zła, jakie on powoduje, nie uzmysławiają sobie charakteru i mocy księcia ciemności. Mało jest nienawiści do szatana i jego dzieła, a wynika to z braku zrozumienia jego potęgi, złośliwości oraz wielkiego zasięgu walki, jaką prowadzi przeciwko Chrystusowi i Jego Kościołowi. W tej kwestii panuje ogromne zwiedzenie. Ludzie nie zdają sobie sprawy, że ich wróg jest potężnym wodzem, który włada umysłami złych aniołów i prowadzi walkę z Chrystusem według dobrze obmyślanych planów i taktyk, by przeszkodzić w dziele zbawienia człowieka. Wśród chrześcijan, a nawet wśród duchownych, mało się mówi o szatanie, chyba że przypadkowo podczas kazania. Przeoczają oni dowody jego ciągłej aktywności i zwycięstw, lekceważą liczne przestrogi o jego chytrości, a nawet wydaje się, że nie wierzą w ogóle w jego istnienie. WB 270.2

Podczas gdy ludzie nie są świadomi posunięć szatana, ten czujny wróg ustawicznie depcze im po piętach. Jest obecny w naszych mieszkaniach, na każdej ulicy naszych miast, w kościołach, na zgromadzeniach, wywołuje tam zamęt oszukując, zwodząc i rujnując serca i ciała mężczyzn, kobiet oraz dzieci, rozbija rodziny, wzbudza nienawiść, nakłania do kłótni, buntów i morderstw. A świat chrześcijański uważa, że te rzeczy pochodzą od Boga i muszą istnieć. WB 270.3

Szatan ciągle usiłuje pokonać lud Boży przez burzenie barier, które dzielą go od grzesznego świata. Starożytny Izrael dał się zwieść do grzechu przez to, że związał się zabronioną przez Boga przyjaźnią z poganami. W podobny sposób ulega zwiedzeniu dzisiejszy duchowy Izrael: “Bóg świata tego zaślepił umysły niewierzących, aby im nie świeciło światło ewangelii o chwale Chrystusa, który jest obrazem Boga”. 2 Koryntian 4,4. Wszyscy, którzy nie są zdecydowanymi naśladowcami Chrystusa, są sługami szatana. W nieodrodzonym sercu kryją miłość do grzechu oraz skłonność do pielęgnowania i usprawiedliwiania go. W odnowionym sercu istnieje natomiast nienawiść do grzechu i zdecydowane przeciwstawienie się mu. Gdy chrześcijanie przebywają w towarzystwie niezbożnych i niewierzących, wystawiają się na pokusy. Szatan ukradkiem zaciąga na ich oczy zwodniczą zasłonę. Nie dostrzegają, że takie towarzystwo przyniesie im duchową szkodę. W miarę jak upodabniają się do świata pod względem charakteru, słów i czynów, stają się coraz bardziej zaślepieni. WB 271.1

Dostosowanie się do grzesznych zwyczajów zawsze zbliża Kościół do świata, nigdy natomiast nie przybliża świata do Chrystusa. Gdy chrześcijanin zaprzyjaźnia się z grzechem, staje się on dla niego coraz mniej odrażający. Kto wybiera towarzystwo sług szatana, ten wkrótce przestanie się obawiać jego wpływu. Jeśli spełniając swe obowiązki, staniemy wobec ciężkiej próby, podobnie jak Daniel na dworze królewskim, to bądźmy pewni, że Bóg nas ochroni, ale jeżeli sami wystawiamy się na pokuszenie, prędzej czy później ulegniemy mu. WB 271.2

Kusiciel często najskuteczniej działa przez tych, którzy wydają się nie mieć z nim nic wspólnego. Posiadacze talentów i wykształcenia są podziwiani i czczeni, jak gdyby te rzeczy mogły zastąpić brak bojaźni Bożej lub upoważniały człowieka do względów u Boga. Kultura osobista i zdolności same w sobie są darem Bożym, ale jeśli zastępują prawdziwą pobożność, jeżeli zamiast przyprowadzać człowieka do Boga, odprowadzają go od Niego, to stają się wtedy przekleństwem i sidłami. Panuje powszechne przekonanie, że wszystko, co uprzejme i łagodne, musi w pewnym stopniu należeć do Chrystusa. Jest to największa pomyłka. To prawda, że cechy te powinny zdobić charakter każdego chrześcijanina, gdyż wywierają potężny wpływ na rzecz prawdziwej religii, ale jeśli nie są poświęcone Bogu, stają się potęgą zła. Niejeden człowiek o wysokiej kulturze, inteligencji i gładkich manierach, który nigdy nie dopuścił się tego, co powszechnie nazywa się niemoralnym czynem, może się stać wypolerowanym narzędziem w ręku szatana. Zdradziecki i zwodniczy charakter jego wpływu oraz przykładu czyni go bardziej niebezpiecznym wrogiem dla sprawy Chrystusa, niż mógłby być nim człowiek nie posiadający wykształcenia i dobrych manier. WB 271.3

Dzięki szczerej modlitwie i poleganiu na Bogu Salomon otrzymał mądrość, która wzbudziła zdumienie i podziw całego ówczesnego świata. Lecz gdy odwrócił się od Boga i w dalszym swym życiu zaczął ufać własnym siłom, padł ofiarą pokusy. Wtedy cudowne zdolności, jakimi obdarzono tego najmądrzejszego króla, uczyniły go skutecznym narzędziem wroga człowieka. WB 271.4

Szatan ustawicznie usiłuje opanować umysły ludzi, dlatego też chrześcijanie zawsze powinni pamiętać o tym, “że bój toczymy nie z krwią i ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich”. Efezjan 6,12. Poprzez wszystkie wieki aż do naszych czasów brzmi natchniona przestroga: “Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi wokoło jak, lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć”. 1 Piotra 5,8. “Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi”. Efezjan 6,11. WB 271.5

Od czasów Adama aż do dzisiaj wielki wróg ludzkości używa swej mocy, by ujarzmić i zniszczyć człowieka. Obecnie przygotowuje się do ostatecznej walki z Kościołem. Wszyscy, którzy kroczą śladami Jezusa, będą musieli stanąć twarzą w twarz z tym bezlitosnym wrogiem. Im bardziej chrześcijanin naśladuje Chrystusa, tym pewniejsze jest to, że stanie się celem ataków szatana. Wszyscy, którzy aktywnie biorą udział w dziele Bożym, którzy usiłują zdemaskować oszustwa sprawcy zła i pokazać ludziom Chrystusa, będą mogli przyłączyć się do świadectwa apostoła Pawła, w którym mówi on o służeniu Panu ze wszelką pokorą umysłu i wśród wielu łez oraz pokus. WB 272.1

Szatan starał się usidlić Chrystusa najwymyślniejszymi i najsprytniejszymi pokusami, lecz wszystkie jego ataki zostały odparte. Walki te były stoczone dla nas; zwycięstwa Chrystusa umożliwiają nasze zwycięstwo. Jezus udziela siły każdemu, kto jej pragnie. Żaden człowiek bez wyrażenia swej zgody nie może być zwyciężony przez szatana. Kusiciel nie ma mocy panowania nad wolą lub zmuszania do grzechu. Może człowieka dręczyć, ale nie może go zmusić. Może spowodować śmiertelną walkę, ale nie może go splamić. Fakt, że Chrystus zwyciężył, powinien dodać Jego naśladowcom odwagi do mężnej walki z grzechem i szatanem. WB 272.2